Nirvana Sosyal

Anasayfa Künye Danışmanlar Arşiv SonEklenenler Sosyal Bilimler Bilimsel Makaleler Sosyoloji Fikir Yazıları Psikoloji-Sosyal Psikoloji Antropoloji Tarih Eğitim Bilimleri Ekonomi Hukuk Siyaset Bilim Coğrafya İlahiyat-Teoloji Psikolojik Danışma ve Rehberlik Felsefe-Mantık Ontoloji Epistemoloji Etik Estetik Dil Felsefesi Din Felsefesi Bilim Felsefesi Eğitim Felsefesi Yaşam Bilimleri Biyoloji Sağlık Bilimleri Fütüroloji Edebiyat Sinema Müzik Kitap Tanıtımı Haberler Duyurular İletişim
Türkiye’deki Sevgi

Türkiye’deki Sevgi

Edebiyat 21 Mayıs 2020 10:33 - Okunma sayısı: 1.730

Kemal BABUTSALI

1995 senesinde Türkiye’ye yerleştikten sonra kesme çiçek bulmak zordu benim için. Avrupa’da her aile kesme çiçek için bütçe ayırır. Türkiye’de evde kesme çiçek bulundurma geleneği lüks görüldüğünden ve sadece özel günlerde ve hasta ziyaretlerinde satın alındığından kesme çiçek zor bulunuyordu.

Ben çiçekleri özelikle güzel kokan çiçekleri çok seviyorum. Gittiğim pazarlarda, belirli dönemlerde, çiçek satan bir kadınla tanıştım. Ondan çiçek satın almaya başladım. Gel zaman git zaman kadınla samimi olduk ve benim çiçeklere ilgimi anlayınca bana, Uncalı Mezarlığı’na yakın evinden, çiçeklerinden bahsetti, beni evine davet etti. Maalesef, çok istememe rağmen, onu evinde ziyaret etmek, araba kullanmadığım için hiç kısmet olmadı. Ne zaman pazara gitsem gözlerim çiçekçi teyzeyi arar oldu. Bir gün yaşlı bir dedenin çiçek sattığını gördüm. Yanına yaklaşarak çiçeklerinden satın aldım, sohbet ettik, ona çiçekçi teyzemden bahsettim. Gözleri doldu ve’’ O, benim eşimdi, onu kaybettik,’’dedi. Çok üzüldüm; artık o güzel çiçek bahçesini ve teyzeyi göremeyeceğim için. Ne zaman pazara gitsem, dede ordaysa çiçek aldım ondan. Çok zaman geçmedi onu da pazarda göremez oldum.

Daha sonrasında ben Gürsu, Konyaaltı’na taşındım. O bölgede, yine pazarda çiçek satan orta yaşlı bir çift gördüm, yine sevinçle çiçek aldım ve daha önce teyzeden sonra da eşinden çiçek aldığımdan ama dedeyi artık uzun süredir göremediğimden bahsettim. İkisi de:’’ Kemal Bey, misiniz? Diye, sordu.’’ Evet,’’ dedim. Biz sizi tanıyoruz önce anamdan sonra da babamdan. Hep sizden bahsederlerdi. Maalesef babamı da kaybettik geçen sene. Şimdi biz, onların bahçesine bakıyoruz. Sizi misafir etmek, anamın, babamın çiçeklerini, bahçesini göstermek, kahvemizi, yemeğimizi paylaşmak isteriz deyip bana cep telefonlarını verdiler. Her sezon birbirimizi arayıp hal hatır sorduktan sonra sezonda ne varsa onu sipariş veriyorum ve bana, eve getiriyorlar, bu da beni çok mutlu ediyor, evin her yeri çiçek doluyor.

Yorumlar (1)

Hulya Kandemir Yavuz - 21 Mayıs 2020 10:59

Hayırlı olsun,yüreğine, kalemine sağlık, hosgeldin
SON EKLENENLER
ÇOK OKUNANLAR
DAHA ÇOK Edebiyat
YÖNETMEN NEDİM KANOĞLU ile “TİYATRO” HAKKINDA

Edebiyat29 Eylül 2022 20:44

YÖNETMEN NEDİM KANOĞLU ile “TİYATRO” HAKKINDA

Güneyden Kuzeye Bütün İtalya’yı Tanımak

Edebiyat26 Eylül 2022 22:15

Güneyden Kuzeye Bütün İtalya’yı Tanımak

Kitaplar Arasında 3 İlk Medusa Romanı

Edebiyat15 Eylül 2022 11:25

Kitaplar Arasında 3 İlk Medusa Romanı

MADUSA  (Fantastik bir öykü)

Edebiyat08 Eylül 2022 11:01

MADUSA (Fantastik bir öykü)

Venüs

Edebiyat26 Mayıs 2020 14:13

Venüs

Bayramlık

Edebiyat21 Mayıs 2020 21:58

Bayramlık

Yeni Başlangıçlar

Edebiyat21 Mayıs 2020 10:28

Yeni Başlangıçlar

Gençlere Mektup: Okuma Sevgisi ve Yazarlık Tutkum

Edebiyat19 Mayıs 2020 19:40

Gençlere Mektup: Okuma Sevgisi ve Yazarlık Tutkum

Sevmek İçin Geç Ölmek İçin Erken

Edebiyat18 Mayıs 2020 23:06

Sevmek İçin Geç Ölmek İçin Erken

Anne

Edebiyat13 Mayıs 2020 14:09

Anne